"قیدار" رضا امیرخانی رو تازه تموم کردم.قشنگه،هرچند شخصیتای اطراف قیدار تو مرام و معرفت کم از اون ندارن ولی این قیداره که مثله یه بت نشون داده میشه.خوب شخصیت خاص و باحالی هم داره خداییش.از نسلیه که خیلی وقته اثری از آثارشون نیست....

"انجمن شاعران مرده" هم قشنگ بود.توضیحات کیتینگ در مورد چیزایی که تو فکرش بوده و کارایی که باید کرد،ایده آلهاش،واقعا جالب بودن.

کتابای استاد هدایت هم که کلا زیبا و متفاوتن.و بسی تلخ....میخوونم چون سبکشو میپسندم؛ بعد تا دو روز افسرده و بدبینم. کرم دارم دیگه:))